1 قدرت جذبی اتیلن فیلم ها: افزایش توانایی جذب اتیلن همزمان با افزایش میزان نانوذرات در ساختمان فیلم­ها، توسط آزمون گازکروماتوگراف تأیید گردید. در حالی که فیلم پلی اتیلن فاقد نانو، هیچگونه جذب گازی از خود نشان نداد (نمودار 1).

نمودار 1– تأثیر تیمارها در کاهش میزان اتیلن در هر نمونه

2- کنترل کاهش اسیدیته قابل تیتر میوه: میزان اسیدهای قابل تیتر با رسیدگی میوه در ارتباط می­باشد و موجب طعم ترش در میوه­ها می­گردند. با رسیدن میوه­ میزان اسیدهای آلی کاهش می­یابد. میزان اسیدهای آلی در دوره برداشت میوه به مواد جامد قابل حل و سرعت تجزیه اسیدها بستگی دارد. تجزیه اسیدهای آلی در دوره رسیدن میوه به سرعت تنفس وابسته می­باشد . فیلم­های حاوی نانو A بهترین تأثیر را در کنترل کاهش اسیدیته قابل تیتر میوه های مورد آزمون در طول دوره نگهداری به مدت 28 روز در دمای متوسط 25 درجه سانتیگراد، به مدت 7 الی 14 روز بیش از بسته بندی فاقد نانو ذرات، دارند (نمودار 2).

نمودار 2– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری در کاهش اسیدیته قابل تیتر میوه

3 کنترل مواد جامد محلول در میوه: قسمت اعظم مواد جامد قابل حل در میوه شامل قندها و درصد کمی نیز شامل اسیدهای آمینه، اسیدهای آلی، ویتامین­ها و مواد معدنی می­باشد. مواد جامد قابل حل در طعم میوه تأثیر به­سزایی دارد و از شاخص­های شیمیایی به­ شمار می­آید. میزان مواد جامد قابل حل با رسیدن میوه افزایش می­یابد. اندازه گیری میزان مواد جامد محلول در طول رسیدگی نمی­تواند به درستی میزان نهایی قندهای محلول پس از رسیدگی را پیش بینی نماید. در طول زندگی پس از برداشت میوه کیوی فرآیند رسیدگی و نرم شدن اتفاق می افتد که طی آن نشاسته به قندهای محلول هیدرولیز می شود و به دنبال آن میزان مواد جامد محلول در میوه افزایش می یابد. شیرینی، کیفیت خوردن و مقبولیت مصرف کننده به شدت با غلظت مواد جامد محلول در ارتباط می باشند. فیلم­های ذکر شده همچنین بهترین تأثیر را در کنترل افزایش بریکس میوه های مورد آزمون در طول دوره نگهداری به مدت 28 روز در دمای متوسط 25 درجه سانتیگراد، به مدت 7 الی 14 روز بیش از بسته بندی فاقد جاذب، دارند (نمودار 3).

نمودار 3– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری در افزایش مواد جامد محلول میوه

4 کنترل افت وزن: میزان آب در محصولات باغی بین 75 الی 96 درصد می­باشد. در هنگام برداشت، معمولاً اکثر محصولات دارای حداکثر آب می­باشند، اما بعد از برداشت، در اثر تعرق مقدار آب محصول به تدریج کاهش می­یابد. اگر این کاهش بیشتر از حد باشد، محصول شادابی و طراوت خود را از دست می­دهد و ارزش اقتصادی آن تقلیل می­یابد. میوه­ها و سبزی­های برداشت شده، آب خود را به طور وسیع و یا تدریجی از دست می­دهند . از مهمترین تأثیرات کاهش رطوبت میوه از دست دادن وزن در میوه است. بعلاوه این موضوع می­تواند موجب کاهش ارزش تغذیه­ای و از بین رفتن طعم و آرومای مطلوب در محصول گردد. رطوبت محیط اغلب به صورت درصد رطوبت نسبی بیان می شود و تعرق میوه­ها و سبزیجات را کم می­کند. فیلم­های ذکر شده، بهترین تأثیر را در جلوگیری از افت وزن میوه های مورد آزمون در طول دوره نگهداری به مدت 28 روز در دمای متوسط 25 درجه سانتیگراد، به مدت 7 الی 14 روز بیش از بسته بندی فاقد جاذب، دارند (نمودار 4).

نمودار 4– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری بر میزان افت وزن میوه

5 حفظ سفتی بافت میوه: میوه­های کلایمتریک مانند کیوی با ویژگی افزایش فوق العاده تولید اتیلن همراه با فرآیند تنفس و رسیدن که اصطلاحا “بحران کلایمتریک” نامیده می شود، شناخته می­شوند. تغییرات فیزیولوژیکی ناشی از بالارفتن غلظت اتیلن شامل: افزایش قابلیت نفوذپذیری سلول، افرایش فعالیت تنفسی، پیری و افزایش فعالیت آنزیم­ها می­باشند. اتیلن آنزیم پلی­گالاکتوروناز و پکتین لیاز، که پکتین را دپلیمریزه کرده و باعث تجزیه دیواره سلولی می شوند را فعال می­نماید. هردوی این آنزیم­ها هدف هایی برای مهندسی ژنتیک ، به منظور کنترل کیفیت بافت گوجه فرنگی و دیگر محصولات کشاورزی می­باشند. از آنجايی که همبستگی مثبت بین عمر انبارمانی میوه کیوي و سرعت نرم شدن بافت وجود دارد، حفظ سفتی از اهمیت بالايی برخوردار می­باش. تعرق فرآیندی است که در آن رطوبت از سلول­های میوه به سمت اتمسفر اطراف میوه حرکت می­کند، این حرکت از جائی که غلظت بیشتر است یعنی فضای بین سلولی میوه که رطوبت نسبی در آن صد در صد است به جائی که غلظت بخار آب (رطوبت) کمتر است یعنی هوای اطراف میوه می­باشد. دفیلم­های مذکور تأثیر مثبتی در کنترل سفتی بافت میوه های مورد آزمون در طول دوره نگهداری به مدت 28 روز در دمای متوسط 25 درجه سانتیگراد، به مدت  7 الی 14 روز بیش از بسته بندی فاقد جاذب، دارند (نمودار 5).

نمودار 5– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری در کاهش میزان سفتی بافت میوه

6 حفظ ویژگی های حسی مطلوب در میوه: آزمون­های حسی توصیفی می توانند اطلاعاتی درباره خصوصیات نمونه مورد نظر بدهند. گروه ارزیابی حسی معمولا وضعیت ظاهری، بافت، بو ، طعم و مزه را بر اساس سیستم امتیازدهی بیان می­کنند. بطور کلی اطلاعات زیادی در مورد ارتباط میان میزان پذیرش نهایی مصرف کننده با تغییرات ترکیب شیمیایی کیوی رسیده در دست نیست. آزمون ارزیابی حسی این پژوهش بر مینای 5-Hedonic  و در چهار بخش بافت، رنگ، طعم و مقبولیت عمومی و با استفاده از 10 ارزیاب حسی صورت گرفت. بهترین تأثیر را در ارزیابی حسی میوه های مورد آزمون (بافت، رنگ، طعم و پذیرش عمومی میوه کیوی) در طول دوره نگهداری به مدت 28 روز در دمای متوسط 25 درجه سانتیگراد، به مدت  7 الی 14 روز بیش از بسته بندی فاقد جاذب، دارند (نمودارهای6،7 ،8 و 9). 

نمودار 6– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری بر تغییرات بافت میوه بر اساس ارزیابی حسی

نمودار 7– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری بر تغییرات رنگ میوه بر اساس ارزیابی حسی

نمودار 8– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری بر تغییرات طعم میوه کیوی بر اساس ارزیابی حسی

نمودار 9– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری بر پذیرش عمومی میوه بر اساس ارزیابی حسی

نتیجه: در مورد ميوه هاي كلايمتريك تنفس با افزايش توليد اتيلن همراه مي باشد؛ زماني كه ميزان سرعت تنفس به بالاترين مقدار خود مي رسد كه اصطلاحا تنفس بحراني ناميده مي شود، توليد اتيلن نيز در چنين حالتي به بالاترين مقدار خود مي رسد كه چنين حالتي با عنوان بحران كلايمتريك ناميده مي شود. در طول بيوسنتز اتيلن، محصول دچار رسيدگي شده و تعدادي تغيير بيوشيميايي و ساختماني همانند نرمي در اثر تجزيه پكتين يا قهوه اي شدن آنزيمي داخلي در اثر اكسيداسيون آنزيماتيك تركيبات فنلی در آن رخ مي دهد.

اگرچه برخي از اثرات اتيلن مانند تغيير رنگ در مركبات مفيد است، اما اتيلن اغلب بر روي كيفيت و زمان ماندگاري ميوه ها و سبزيجات مضر است، انباشتگي اتيلن مي تواند موجب زرد شدن سبزيجات سبز رنگ شود و به احتمال زياد مسئول اختلالات خاص پس از برداشت در ميوه هاي تازه و سبزيجات است.  در ميوه هاي كلايمتريك كاهش در مراحل اوليه رسيدن، زماني كه ميزان اوليه اتيلن داخلي چندان بالا نيست، ممانعت از سنتز اتيلن و يا خارج كردن آن از اتمسفر اطراف ميوه مي تواند تأثير چشمگيري در ديرتر رسيدن ميوه داشته باشد.

1 قدرت جذبی اتیلن فیلم ها: افزایش توانایی جذب اتیلن همزمان با افزایش میزان نانوذرات در ساختمان فیلم­ها، توسط آزمون گازکروماتوگراف تأیید گردید. در حالی که فیلم پلی اتیلن فاقد نانو، هیچگونه جذب گازی از خود نشان نداد (نمودار 1).

نمودار 1– تأثیر تیمارها در کاهش میزان اتیلن در هر نمونه

2- کنترل کاهش اسیدیته قابل تیتر میوه: میزان اسیدهای قابل تیتر با رسیدگی میوه در ارتباط می­باشد و موجب طعم ترش در میوه­ها می­گردند. با رسیدن میوه­ میزان اسیدهای آلی کاهش می­یابد. میزان اسیدهای آلی در دوره برداشت میوه به مواد جامد قابل حل و سرعت تجزیه اسیدها بستگی دارد. تجزیه اسیدهای آلی در دوره رسیدن میوه به سرعت تنفس وابسته می­باشد . فیلم­های حاوی نانو A بهترین تأثیر را در کنترل کاهش اسیدیته قابل تیتر میوه های مورد آزمون در طول دوره نگهداری به مدت 28 روز در دمای متوسط 25 درجه سانتیگراد، به مدت 7 الی 14 روز بیش از بسته بندی فاقد نانو ذرات، دارند (نمودار 2).

نمودار 2– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری در کاهش اسیدیته قابل تیتر میوه

3 کنترل مواد جامد محلول در میوه: قسمت اعظم مواد جامد قابل حل در میوه شامل قندها و درصد کمی نیز شامل اسیدهای آمینه، اسیدهای آلی، ویتامین­ها و مواد معدنی می­باشد. مواد جامد قابل حل در طعم میوه تأثیر به­سزایی دارد و از شاخص­های شیمیایی به­ شمار می­آید. میزان مواد جامد قابل حل با رسیدن میوه افزایش می­یابد. اندازه گیری میزان مواد جامد محلول در طول رسیدگی نمی­تواند به درستی میزان نهایی قندهای محلول پس از رسیدگی را پیش بینی نماید. در طول زندگی پس از برداشت میوه کیوی فرآیند رسیدگی و نرم شدن اتفاق می افتد که طی آن نشاسته به قندهای محلول هیدرولیز می شود و به دنبال آن میزان مواد جامد محلول در میوه افزایش می یابد. شیرینی، کیفیت خوردن و مقبولیت مصرف کننده به شدت با غلظت مواد جامد محلول در ارتباط می باشند. فیلم­های ذکر شده همچنین بهترین تأثیر را در کنترل افزایش بریکس میوه های مورد آزمون در طول دوره نگهداری به مدت 28 روز در دمای متوسط 25 درجه سانتیگراد، به مدت 7 الی 14 روز بیش از بسته بندی فاقد جاذب، دارند (نمودار 3).

نمودار 3– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری در افزایش مواد جامد محلول میوه

4 کنترل افت وزن: میزان آب در محصولات باغی بین 75 الی 96 درصد می­باشد. در هنگام برداشت، معمولاً اکثر محصولات دارای حداکثر آب می­باشند، اما بعد از برداشت، در اثر تعرق مقدار آب محصول به تدریج کاهش می­یابد. اگر این کاهش بیشتر از حد باشد، محصول شادابی و طراوت خود را از دست می­دهد و ارزش اقتصادی آن تقلیل می­یابد. میوه­ها و سبزی­های برداشت شده، آب خود را به طور وسیع و یا تدریجی از دست می­دهند . از مهمترین تأثیرات کاهش رطوبت میوه از دست دادن وزن در میوه است. بعلاوه این موضوع می­تواند موجب کاهش ارزش تغذیه­ای و از بین رفتن طعم و آرومای مطلوب در محصول گردد. رطوبت محیط اغلب به صورت درصد رطوبت نسبی بیان می شود و تعرق میوه­ها و سبزیجات را کم می­کند. فیلم­های ذکر شده، بهترین تأثیر را در جلوگیری از افت وزن میوه های مورد آزمون در طول دوره نگهداری به مدت 28 روز در دمای متوسط 25 درجه سانتیگراد، به مدت 7 الی 14 روز بیش از بسته بندی فاقد جاذب، دارند (نمودار 4).

نمودار 4– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری بر میزان افت وزن میوه

5 حفظ سفتی بافت میوه: میوه­های کلایمتریک مانند کیوی با ویژگی افزایش فوق العاده تولید اتیلن همراه با فرآیند تنفس و رسیدن که اصطلاحا “بحران کلایمتریک” نامیده می شود، شناخته می­شوند. تغییرات فیزیولوژیکی ناشی از بالارفتن غلظت اتیلن شامل: افزایش قابلیت نفوذپذیری سلول، افرایش فعالیت تنفسی، پیری و افزایش فعالیت آنزیم­ها می­باشند. اتیلن آنزیم پلی­گالاکتوروناز و پکتین لیاز، که پکتین را دپلیمریزه کرده و باعث تجزیه دیواره سلولی می شوند را فعال می­نماید. هردوی این آنزیم­ها هدف هایی برای مهندسی ژنتیک ، به منظور کنترل کیفیت بافت گوجه فرنگی و دیگر محصولات کشاورزی می­باشند. از آنجايی که همبستگی مثبت بین عمر انبارمانی میوه کیوي و سرعت نرم شدن بافت وجود دارد، حفظ سفتی از اهمیت بالايی برخوردار می­باش. تعرق فرآیندی است که در آن رطوبت از سلول­های میوه به سمت اتمسفر اطراف میوه حرکت می­کند، این حرکت از جائی که غلظت بیشتر است یعنی فضای بین سلولی میوه که رطوبت نسبی در آن صد در صد است به جائی که غلظت بخار آب (رطوبت) کمتر است یعنی هوای اطراف میوه می­باشد. دفیلم­های مذکور تأثیر مثبتی در کنترل سفتی بافت میوه های مورد آزمون در طول دوره نگهداری به مدت 28 روز در دمای متوسط 25 درجه سانتیگراد، به مدت  7 الی 14 روز بیش از بسته بندی فاقد جاذب، دارند (نمودار 5).

نمودار 5– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری در کاهش میزان سفتی بافت میوه

6 حفظ ویژگی های حسی مطلوب در میوه: آزمون­های حسی توصیفی می توانند اطلاعاتی درباره خصوصیات نمونه مورد نظر بدهند. گروه ارزیابی حسی معمولا وضعیت ظاهری، بافت، بو ، طعم و مزه را بر اساس سیستم امتیازدهی بیان می­کنند. بطور کلی اطلاعات زیادی در مورد ارتباط میان میزان پذیرش نهایی مصرف کننده با تغییرات ترکیب شیمیایی کیوی رسیده در دست نیست. آزمون ارزیابی حسی این پژوهش بر مینای 5-Hedonic  و در چهار بخش بافت، رنگ، طعم و مقبولیت عمومی و با استفاده از 10 ارزیاب حسی صورت گرفت. بهترین تأثیر را در ارزیابی حسی میوه های مورد آزمون (بافت، رنگ، طعم و پذیرش عمومی میوه کیوی) در طول دوره نگهداری به مدت 28 روز در دمای متوسط 25 درجه سانتیگراد، به مدت  7 الی 14 روز بیش از بسته بندی فاقد جاذب، دارند (نمودارهای6،7 ،8 و 9). 

نمودار 6– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری بر تغییرات بافت میوه بر اساس ارزیابی حسی

نمودار 7– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری بر تغییرات رنگ میوه بر اساس ارزیابی حسی

نمودار 8– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری بر تغییرات طعم میوه کیوی بر اساس ارزیابی حسی

نمودار 9– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری بر پذیرش عمومی میوه بر اساس ارزیابی حسی

نتیجه: در مورد ميوه هاي كلايمتريك تنفس با افزايش توليد اتيلن همراه مي باشد؛ زماني كه ميزان سرعت تنفس به بالاترين مقدار خود مي رسد كه اصطلاحا تنفس بحراني ناميده مي شود، توليد اتيلن نيز در چنين حالتي به بالاترين مقدار خود مي رسد كه چنين حالتي با عنوان بحران كلايمتريك ناميده مي شود. در طول بيوسنتز اتيلن، محصول دچار رسيدگي شده و تعدادي تغيير بيوشيميايي و ساختماني همانند نرمي در اثر تجزيه پكتين يا قهوه اي شدن آنزيمي داخلي در اثر اكسيداسيون آنزيماتيك تركيبات فنلی در آن رخ مي دهد.

اگرچه برخي از اثرات اتيلن مانند تغيير رنگ در مركبات مفيد است، اما اتيلن اغلب بر روي كيفيت و زمان ماندگاري ميوه ها و سبزيجات مضر است، انباشتگي اتيلن مي تواند موجب زرد شدن سبزيجات سبز رنگ شود و به احتمال زياد مسئول اختلالات خاص پس از برداشت در ميوه هاي تازه و سبزيجات است.  در ميوه هاي كلايمتريك كاهش در مراحل اوليه رسيدن، زماني كه ميزان اوليه اتيلن داخلي چندان بالا نيست، ممانعت از سنتز اتيلن و يا خارج كردن آن از اتمسفر اطراف ميوه مي تواند تأثير چشمگيري در ديرتر رسيدن ميوه داشته باشد.

1 قدرت جذبی اتیلن فیلم ها: افزایش توانایی جذب اتیلن همزمان با افزایش میزان نانوذرات در ساختمان فیلم­ها، توسط آزمون گازکروماتوگراف تأیید گردید. در حالی که فیلم پلی اتیلن فاقد نانو، هیچگونه جذب گازی از خود نشان نداد (نمودار 1).

نمودار 1– تأثیر تیمارها در کاهش میزان اتیلن در هر نمونه

2- کنترل کاهش اسیدیته قابل تیتر میوه: میزان اسیدهای قابل تیتر با رسیدگی میوه در ارتباط می­باشد و موجب طعم ترش در میوه­ها می­گردند. با رسیدن میوه­ میزان اسیدهای آلی کاهش می­یابد. میزان اسیدهای آلی در دوره برداشت میوه به مواد جامد قابل حل و سرعت تجزیه اسیدها بستگی دارد. تجزیه اسیدهای آلی در دوره رسیدن میوه به سرعت تنفس وابسته می­باشد . فیلم­های حاوی نانو A بهترین تأثیر را در کنترل کاهش اسیدیته قابل تیتر میوه های مورد آزمون در طول دوره نگهداری به مدت 28 روز در دمای متوسط 25 درجه سانتیگراد، به مدت 7 الی 14 روز بیش از بسته بندی فاقد نانو ذرات، دارند (نمودار 2).

نمودار 2– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری در کاهش اسیدیته قابل تیتر میوه

3 کنترل مواد جامد محلول در میوه: قسمت اعظم مواد جامد قابل حل در میوه شامل قندها و درصد کمی نیز شامل اسیدهای آمینه، اسیدهای آلی، ویتامین­ها و مواد معدنی می­باشد. مواد جامد قابل حل در طعم میوه تأثیر به­سزایی دارد و از شاخص­های شیمیایی به­ شمار می­آید. میزان مواد جامد قابل حل با رسیدن میوه افزایش می­یابد. اندازه گیری میزان مواد جامد محلول در طول رسیدگی نمی­تواند به درستی میزان نهایی قندهای محلول پس از رسیدگی را پیش بینی نماید. در طول زندگی پس از برداشت میوه کیوی فرآیند رسیدگی و نرم شدن اتفاق می افتد که طی آن نشاسته به قندهای محلول هیدرولیز می شود و به دنبال آن میزان مواد جامد محلول در میوه افزایش می یابد. شیرینی، کیفیت خوردن و مقبولیت مصرف کننده به شدت با غلظت مواد جامد محلول در ارتباط می باشند. فیلم­های ذکر شده همچنین بهترین تأثیر را در کنترل افزایش بریکس میوه های مورد آزمون در طول دوره نگهداری به مدت 28 روز در دمای متوسط 25 درجه سانتیگراد، به مدت 7 الی 14 روز بیش از بسته بندی فاقد جاذب، دارند (نمودار 3).

نمودار 3– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری در افزایش مواد جامد محلول میوه

4 کنترل افت وزن: میزان آب در محصولات باغی بین 75 الی 96 درصد می­باشد. در هنگام برداشت، معمولاً اکثر محصولات دارای حداکثر آب می­باشند، اما بعد از برداشت، در اثر تعرق مقدار آب محصول به تدریج کاهش می­یابد. اگر این کاهش بیشتر از حد باشد، محصول شادابی و طراوت خود را از دست می­دهد و ارزش اقتصادی آن تقلیل می­یابد. میوه­ها و سبزی­های برداشت شده، آب خود را به طور وسیع و یا تدریجی از دست می­دهند . از مهمترین تأثیرات کاهش رطوبت میوه از دست دادن وزن در میوه است. بعلاوه این موضوع می­تواند موجب کاهش ارزش تغذیه­ای و از بین رفتن طعم و آرومای مطلوب در محصول گردد. رطوبت محیط اغلب به صورت درصد رطوبت نسبی بیان می شود و تعرق میوه­ها و سبزیجات را کم می­کند. فیلم­های ذکر شده، بهترین تأثیر را در جلوگیری از افت وزن میوه های مورد آزمون در طول دوره نگهداری به مدت 28 روز در دمای متوسط 25 درجه سانتیگراد، به مدت 7 الی 14 روز بیش از بسته بندی فاقد جاذب، دارند (نمودار 4).

نمودار 4– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری بر میزان افت وزن میوه

5 حفظ سفتی بافت میوه: میوه­های کلایمتریک مانند کیوی با ویژگی افزایش فوق العاده تولید اتیلن همراه با فرآیند تنفس و رسیدن که اصطلاحا “بحران کلایمتریک” نامیده می شود، شناخته می­شوند. تغییرات فیزیولوژیکی ناشی از بالارفتن غلظت اتیلن شامل: افزایش قابلیت نفوذپذیری سلول، افرایش فعالیت تنفسی، پیری و افزایش فعالیت آنزیم­ها می­باشند. اتیلن آنزیم پلی­گالاکتوروناز و پکتین لیاز، که پکتین را دپلیمریزه کرده و باعث تجزیه دیواره سلولی می شوند را فعال می­نماید. هردوی این آنزیم­ها هدف هایی برای مهندسی ژنتیک ، به منظور کنترل کیفیت بافت گوجه فرنگی و دیگر محصولات کشاورزی می­باشند. از آنجايی که همبستگی مثبت بین عمر انبارمانی میوه کیوي و سرعت نرم شدن بافت وجود دارد، حفظ سفتی از اهمیت بالايی برخوردار می­باش. تعرق فرآیندی است که در آن رطوبت از سلول­های میوه به سمت اتمسفر اطراف میوه حرکت می­کند، این حرکت از جائی که غلظت بیشتر است یعنی فضای بین سلولی میوه که رطوبت نسبی در آن صد در صد است به جائی که غلظت بخار آب (رطوبت) کمتر است یعنی هوای اطراف میوه می­باشد. دفیلم­های مذکور تأثیر مثبتی در کنترل سفتی بافت میوه های مورد آزمون در طول دوره نگهداری به مدت 28 روز در دمای متوسط 25 درجه سانتیگراد، به مدت  7 الی 14 روز بیش از بسته بندی فاقد جاذب، دارند (نمودار 5).

نمودار 5– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری در کاهش میزان سفتی بافت میوه

6 حفظ ویژگی های حسی مطلوب در میوه: آزمون­های حسی توصیفی می توانند اطلاعاتی درباره خصوصیات نمونه مورد نظر بدهند. گروه ارزیابی حسی معمولا وضعیت ظاهری، بافت، بو ، طعم و مزه را بر اساس سیستم امتیازدهی بیان می­کنند. بطور کلی اطلاعات زیادی در مورد ارتباط میان میزان پذیرش نهایی مصرف کننده با تغییرات ترکیب شیمیایی کیوی رسیده در دست نیست. آزمون ارزیابی حسی این پژوهش بر مینای 5-Hedonic  و در چهار بخش بافت، رنگ، طعم و مقبولیت عمومی و با استفاده از 10 ارزیاب حسی صورت گرفت. بهترین تأثیر را در ارزیابی حسی میوه های مورد آزمون (بافت، رنگ، طعم و پذیرش عمومی میوه کیوی) در طول دوره نگهداری به مدت 28 روز در دمای متوسط 25 درجه سانتیگراد، به مدت  7 الی 14 روز بیش از بسته بندی فاقد جاذب، دارند (نمودارهای6،7 ،8 و 9). 

نمودار 6– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری بر تغییرات بافت میوه بر اساس ارزیابی حسی

نمودار 7– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری بر تغییرات رنگ میوه بر اساس ارزیابی حسی

نمودار 8– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری بر تغییرات طعم میوه کیوی بر اساس ارزیابی حسی

نمودار 9– اثر متقابل تیمارها در طول دوره نگهداری بر پذیرش عمومی میوه بر اساس ارزیابی حسی

نتیجه: در مورد ميوه هاي كلايمتريك تنفس با افزايش توليد اتيلن همراه مي باشد؛ زماني كه ميزان سرعت تنفس به بالاترين مقدار خود مي رسد كه اصطلاحا تنفس بحراني ناميده مي شود، توليد اتيلن نيز در چنين حالتي به بالاترين مقدار خود مي رسد كه چنين حالتي با عنوان بحران كلايمتريك ناميده مي شود. در طول بيوسنتز اتيلن، محصول دچار رسيدگي شده و تعدادي تغيير بيوشيميايي و ساختماني همانند نرمي در اثر تجزيه پكتين يا قهوه اي شدن آنزيمي داخلي در اثر اكسيداسيون آنزيماتيك تركيبات فنلی در آن رخ مي دهد.

اگرچه برخي از اثرات اتيلن مانند تغيير رنگ در مركبات مفيد است، اما اتيلن اغلب بر روي كيفيت و زمان ماندگاري ميوه ها و سبزيجات مضر است، انباشتگي اتيلن مي تواند موجب زرد شدن سبزيجات سبز رنگ شود و به احتمال زياد مسئول اختلالات خاص پس از برداشت در ميوه هاي تازه و سبزيجات است.  در ميوه هاي كلايمتريك كاهش در مراحل اوليه رسيدن، زماني كه ميزان اوليه اتيلن داخلي چندان بالا نيست، ممانعت از سنتز اتيلن و يا خارج كردن آن از اتمسفر اطراف ميوه مي تواند تأثير چشمگيري در ديرتر رسيدن ميوه داشته باشد.

error: Content is protected !!